dinsdag 10 november 2026

vervuld



blauw en geel en wit
en rood, zie hier mijn kamer 
't schemert reeds, geen lichtje aan

toch voel ik mij vervuld
want zij zag mij en zij kwam aan
zo plots, en ongevraagd

de ramen beslagen
haar handen om de kop
de thee die tussen ons bleef dampen

na een tijdje nam zij mij mee
de kamer liet haar kleuren los

geel en rood





Luwte


Ik lig op een stuk karton
In de luwte van de stadsmuur
Ik ben verdoofd en voel de kou

Mijn eenzaamheid telde ik in blikjes
Woorden verdwenen in het donker
Ik kon het je niet uitleggen

Wordt de ochtend langzaam zichtbaar
En de mensen licht ontwaken
Dan zit ik op mijn knieƫn

Met mijn voorhoofd op de grond

vervuld

blauw en geel en wit en rood, zie hier mijn kamer  't schemert reeds, geen lichtje aan toch voel ik mij vervuld want zij zag mij en zij ...